Normaal is februari een saaie maand. Dit jaar werd ik 40 en ben ik zo verwend dat de maand voorbij vloog. Lekker even naar Chaam geweest, een prettige afwisseling. Het lijkt alweer lang geleden dat de kids thuis onderwijs kregen, terwijl heel januari dat toch echt het geval was. Wat is de status van de coronacrisis nu? Bij ons thuis gaat het prima. De kids doen het goed, hebben nog altijd veel met elkaar. Ze slapen nog elk weekend met zijn drieën en spelen graag een spelletje met ons of met zijn drietjes. Korfbal gaat gewoon door op de aangepaste manier en we hebben geen financiële zorgen. Wij hebben dus niets te klagen. Zelfs de zwemles gaat weer beginnen!
Het lijkt wel meer te piepen en kraken in NL. Het draagvlak voor het beleid daalt steeds verder en eigenlijk iedereen is wel “coronamoe”. De kids zijn wel weer naar school, maar eigenlijk zijn bijna alle andere beperkingen nog actief. Dus een avondklok vanaf 21.00 uur en het verzoek om zoveel mogelijk thuis te werken etc etc. Maar je merkt dat het draagvlak afneemt. Als ik naar werk rij is het gewoon druk op de snelweg, maar geen files gelukkig. Ik moet nog eens per week naar werk om handtekeningen te zetten en het is ook prettig om wekelijks op de werkvloer te zijn om de sfeer te proeven.
We spreken nog veel af met de buurtvrienden!
En soms blijven spontaan ineens alle vriendinnen en vriendjes eten 🙂
We spelen lekker veel spelletjes zoals Cluedo.
En in de weekenden fietsen we vaak een rondje of we maken een wandeling. Hier zie je ons genieten van een frietje bij de Vlietlanden.
