Maanden is Eef al aan het oefenen om uiteindelijk tijdens de Leiden Marathon de 10k met een goed gevoel te kunnen lopen. Op 10 mei is het eindelijk zover. Het goede gevoel is er nog niet echt, maar de training is wel achter de rug.
Maar het is dus ook moederdag en dus cadeaus op bed.
Tenminste, ze gaat er voor terug in bed. Met drie pubers in huis zijn wij bijna altijd eerder wakker. Maar ze hebben er wel wat liefs van gemaakt met zijn allen.
Waaronder deze mooie kussens voor op onze bank.
Daarna is het tijd om rustig aan richting de marathon te gaan. De start is dit jaar vanaf de koninginnelaan, om de hoek dus. Juna loopt ook mee en de sfeer is goed.
Eenmaal aangekomen wordt aangekondigd dat de start 30 minuten is uitgesteld.
Cas, Em en ik zoeken ondertussen een leuk plekje om aan te moedigen.
Onderweg komen we we zuidelijke schil tegen. Gezellig en we halen maar een ijsje om de tijd te doden.
Totdat het verschikkelijke nieuws ons bereikt dat er een deelneemster van 15 bij de halve marathon is overleden. Wat heftig voor die familie. De hele 10k run wordt geannuleerd en ook de kidsrun gaat niet meer door.
En zo komt er abrubt en met een dikke anti climax een einde aan het loopavontuur van Eef.
Maar we gaan natuurlijk niet bij de pakken neer zitten.
Die avond vieren we moederdag en het leven. Lekker met zijn vijven, sushi en zonder spierpijn.
