Greece 2026 part II

Deel twee van onze zomervakantie is een waar avontuur. Bol van fantastische plaatjes, nieuwe ervaringen en nieuwe nautische termen. Zo leerden we wat Palaver betekende: Overleg tussen de schippers, maar ook wat aanleggen aan een mooring met zich meebrengt, knopen leggen en hoe de verschillende windrichtingen heten. Blijkbaar hadden ze op die boten vroeger niet veel te doen, want alles heet anders. Links en rechts, hoe de wind staat, welke snelheid je vaart, eigenlijk is er heel weinig logisch. Maar dat maakt het allemaal wel lekker nautisch.

En luxe (en duur) is het zeker ook. Dat blijkt wel als we de eerste ochtend mogen wachten tot de boot beschikbaar is. Dat doe je lekker langs het zwembad in een luxe club met DJ en heerlijke drankjes en happen.

Al snel mogen we aan boord van ons eigen zeilschip. Een beuker van een ding. Maar ook blijkt dat naast ons vijven en de schipper, ook de flottielje (jaja een groep boten) – leider bij ons aan boord slaapt. Met zijn zevenen is de boot weer niet zo heel groot. Zelf slaap ik de hele week in het midden stuk op de bank. Prima.

Niet de beste foto, maar zo heb je een beeld van de boot. Er was ook iemand in de flottielje mee die een drone had. Dat gaf waanzinnige beelden.

Eenmaal aan boord vinden we snel onze draai, ook achter het roer. We hebben echt geluk met onze schipper Marijke en de flottieljeleider Barbara. Beide dames zijn gezellig en echte fans van het zeilen. Hele leuke energie.

Als we dan zo’n enorm slagschip passeren, staan ze nog net niet te watertanden. Snel wordt opgezogd wie de eigenaar is en natuurlijk wat deze kost… (eigenaar onbekend, kosten 12 miljoen dacht ik.)

Na de eerste dag varen komen we aan op BBQ-beach. Een pitoresk plekje waar de lokalen Grieken speciaal voor onze groep naartoe zijn gekomen. Het hele strand is dus voor ons en je kunt er jetskien en van allerlei leuke dingen doen. Zoals ook achter een speedboat op een banaan, wat Cas natuurlijk ging proberen.

Maar eerst aanleggen met een zogenaamde beachlanding. Iets wat zelf zeer ervaren schippers nog nooit hadden gedaan. Er zit een kiel van 2 meter onder je schip en dus kan dit echt alleen bij een uniek strand dat na een aantal meter direct een soort afgrond kent. Heel bijzonder.

Niemand behalve wij dus.

Omdat wij het moederschip zijn van de flottielje, helpen wij iedereen met aanleggen. Dat levert leuke momenten op. Het lijkt een beetje op een camping waarbij je rustig zit te genieten van hoe andere mensen hun tent opzetten en vooral daarmee zitten te kloten. De eerste dag zijn we dik twee uur andere boten aan het helpen met ankers, veilig aanleggen en nog veel meer.

Van het met zijn allen het zogenaamde “ankerbiertje” drinken als iedereen goed is aangelegd, komt niet veel terecht. Dan maar zonder de rest.

Na een heerlijke BBQ en de nodige spelletjes, inclusief een rondje HITSTER, is het tijd om te gaan slapen. Gezien de warmte in de boot, is het aantrekkelijk om op het dek te slapen.

De ruimte is wat beperkt, maar twee matrasjes past precies en de sterrenhemel en frisse lucht maken het fantastisch.

De volgende dag vertrekken we naar Corfu stad waar we in de haven in het fort mogen liggen. Iets wat meestal niet lukt met een flottielje, omdat er maar weinig plekjes zijn. Als we aankomen lijkt het allemaal ook wel erg krap, maar met zijn allen en met de nodige geduld past het precies.

Je kunt bijna elke dag eten samen met de Flottielje, maar af en toe met het gezin vinden wij ook erg fijn.

We tikken nog wat souvenirs op de kop.

Het fort is ’s avonds niet open voor publiek, maar wij liggen daar met onze boot, dus wij mogen er wel in. Heel bijzonder!

Elke ochtend is er palaver, waarbij onze schipper Marijke natuurlijk aan moet sluiten en wat geleid wordt door Barbara. Meestal sluit er van ons ook iemand aan om te kijken hoe dat gaat.

Daarna verzorgen wij een ontbijtje voor iedereen, wat we meestal pas na vertrek uit de haven verorberen.

Tijdens de week doen we de mooiste plekjes aan, zoals Emerald Bay. Dit lijkt echt op het tikibad. Zo helder wat, niet normaal. En het zand is er super fijn.

Hier liggen we met “lange lijnen” vast aan de kust. Ook een speciale techniek, waarbij je natuurlijk goed moet opletten hoe de wind staat om te weten welke lijn je als eerste vastlegd.

En op deze plek liggen we voor anker. Zo hebben we ook een nacht gelegen. Heel eenvoudig eigenlijk, maar dit kost veel meer ruimte en daarom zijn andere technieken niet gek.

Zoals hier aan mooring lijnen. Simpel gezegd in dit geval; enorm betonblokken in het water met lijnen eraan waar je de boot aan vastmaakt.

En Marijke en Barbara leren ons natuurlijk zeilen. Knopen, windrichting, fenders, super interessant. En als je dan voldoende snelheid hebt, kun je zelfs waterskien op je loopplank. Hoe grappig is dat?!

Al met al was het een hele bijzondere week. Sociaal wel intensief op een kleine boot met zijn zevenen en ook nog met een groep onbekende gezinnen, maar met het heerlijke weer, het buiten leven en de fantastische locaties echt een ervaring die je nooit meer vergeet.

diedvisser

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar boven