Alweer een 10e blog over COVID-19. Wie had dat ooit gedacht? Ondanks dat ik redelijk positief ben ingesteld, ben ik bang dat dit niet de laatste is, maar het gaat wel de goede kant op. Het vaccinatieprogramma loopt op volle toeren. Eef en ik hebben allebei een eerste prik van Pfizer gehad en dat voelt goed. De komende weken krijgen we beide onze tweede. De besmettingen liggen onder de 1000 per dag en er zijn nu zelfs dagen dat er geen overlijden te melden is gerelateerd aan Covid. De druk op de politiek was en is dan ook hoog om verder te versoepelen. Waar ze vorig jaar nog wat laat waren naar mijn mening, zijn ze nu juist erg vlot. Dat vinden ook de landen om ons heen. Let wel, iedereen is er erg blij mee en de mentale gesteldheid van de Nederlander had dit misschien wel erg hard nodig. Geen mondkapjes meer binnen, behalve in het OV en op scholen, alles open qua horeca en amusement eigenlijk is op dit moment de enige regel nog dat we 1,5m afstand moeten houden. Toch is er natuurlijk al veel gecanceld. De LCKV kampen voor tienerleeftijd (dus gelukkig gaan de kampen van Juna en Emma wel door) het jeugdweekend van Pernix en zelfs nu al hebben de Duitsers laten weten dat het Oktoberfest daar weer niet door gaat dit jaar. Duidelijk minder vertrouwen in de gevolgen van het vaccineren dan ik.
Stoere mannen.
Lekker klimmen tijdens een wandeltocht met opa en oma Visser door de prachtige Merenwijk.
Juun in de tuin met de favoriete shirt aan. Zelfgemaakt!
Een verzoek om het bekende “hondje spelen”. Opa Wilke???
Ff gek doen.
Kijk het bewijs dat Eef der eerste prik heeft gehad!
Op deze priklocatie in Zoetermeer.
Even een ijsje halen met de meiden om te vieren dat ze het zo goed doen op school.
