Hij stond al heel lang op de wensenlijst. Eigenlijk al sinds we wisten dat er een derde kwam. Een opbouw op ons balkon op het noorden waar we eigenlijk bijna nooit zitten. (Vooral handig na een kamp om het zand uit je tas te schudden…).
Vorig jaar zomer zijn we al begonnen met de eerste plannen. Een aannemer aantrekken (Fred Berkhout), offertes opvragen, een architect benaderen voor de tekeningen (Oasa). Vervolgens een vergunning aanvragen bij de Gemeente. Buren meenemen en overtuigen van het nut. De financiering regelen. Al met al best een intensief traject, zeker als de Gemeente rare vragen gaat stellen. We moesten zelfs bij de Welstand komen. Gelukkig hadden die alleen maar slechte vragen en waren ze totaal niet voorbereid. Uiteindelijk kwam het goed met de vergunning en konden we aan de slag!
Nog een laatste foto vanaf het balkon. Hier ook mooi de andere opbouwen zichtbaar van de gieterijstraat. “Oh zijn er al meer opbouwen in de wijk?” Wakker worden Welstand…
De opbouw wordt in Wassenaar prefab in elkaar gezet in de werkplaats. Ideaal voor ons want dat scheelt een hoop tijd in de rotzooi zitten thuis. Indrukwekkend staaltje techniek ook wel. Een soort mega bouwpakket.
En met een behoorlijke kraan wordt alles over het huisgehezen en op de juiste plaats neergezet. Natuurlijk hebben ze voor dit gebeurde al een week lang gesloopt en voorbereid op het balkon. Er staat een steiger in de tuin en dagelijkse lopen er mannen in en uit om alles in orde te krijgen. Knap om te zien hoe ze precies uitmeten wat waar op aan moet sluiten en welk deel waar op gaat rusten. Het muurtje van de foto hierboven (de laatste foto van het balkon zeg maar…) blijf bijvoorbeeld staan. Het ijzeren hek gaat er af en de nieuwe opbouw wordt hierop geplaatst.
Als de voorbereidingen klaar zijn kan het bouwpakket over het huis gehezen worden en in elkaar gezet. In een dag is de status van een balkon naar dit bovenstaande. De isolatie ligt al klaar voor het dak. Het gaat serieus hard!
Op bovenstaande foto zie je nog het oude raam. Er is voor gekozen om dit kozijn en raam niet te verwijderen maar er een gipsplaats aan beide kanten tegenaan te zetten. Met extra isolatie. Zo’n raam isoleert eigenlijk al best goed, dus waarom niet?
Dit is een foto vanuit onze slaapkamer. Het dichten van het kozijn is hier mooi zichtbaar. We mogen zelf het behang met een behangstomer eraf halen zodat ook deze kant straks gestuct kan worden om het geheel lekker strak te krijgen.
Dan gaat de elektra erin en ik maak ff een foto zodat we straks weten waar de kabels lopen.
Dan komt de vloeren boer omde vloer te storten. Grappig is het hoe al deze vooral toch wel mannen het allemaal maar heel normaal vinden allemaal. Goedemorgen! Ja, inderdaad we komen even met deze vrachtwagen vol dikke slangen beton storten in je huis. Nee joh is zo gebeurd.
En zo geschiedde. Het vloertje ligt er in en is lekker aan het drogen.
En dan beginnen de stuccers. Of zoals onze aannemer Fred ze noemt: Varkens. Harde werkers zou ik zeggen. In no time knallen ze alle muren vol met stuc en is alles stralend wit. We geven ze af en toe wat te drinken of een koek. Op een gegeven moment kwamen ze na de lunch nog even langs en bood ik weer een koekje aan. Bleek dat ze nog niet hadden gegeten en binnen 2 minuten hadden ze serieus de hele rol chocoladekoekjes op.
Het resultaat vanuit de tuin mag er zijn. Er zit nog wat kleurverschil in de steen, maar dat was wel te verwachten. Maar hoe ziet het er van binnen uit? Dat gaat helemaal de goede kant op. Op de foto hieronder zie je Cas en Eef met het nieuwe bed van Cas. Hij wilde heel graag een tweepersoons, maar dat vonden wij eigenlijk een beetje zonde van ruimte. Hij heeft nu een hele mooie twijfelaar.
Weer een stapje verder zijn we op de foto hierboven. Plintjes zitten er in. De elektrische verwarming hangt. Tijdens de kampweek van Cas hebben Eef en ik nog wat dingen afgemaakt. Mooie lampen met ventilator erin en ook nog mooie verduistering in de gloednieuwe kiep kantel ramen.
Cas hangt er graag zijn eigen spulletjes aan de muur.
En zo wordt het echt zijn eigen nieuwe kamer. Het is ondertussen al gelemaal gewend de nieuwe kamer. Je kan bijna niet meer voorstellen dat hier vroeger een balkon annex “na kamp zand dumpplaats…” was.
