Hij is er weer! Die ouwe grijze pietenbaas! Hoe fijn dat in deze donkere, natte maanden er mensen zijn die het dak op willen om lieve Nederlandse kindertjes cadeautjes te brengen onder strenge leiding van een buitenlandse senior. Hier op de kraanbaan is het misschien wel het laatste jaar dat we een gelovige onder ons hebben. Cas begint wel wat vragen te stellen, maar vindt deze traditie van zingen, cadeautjes, pepernoten en elke avond met zijn allen het Sinterklaasjournaal kijken (met Dieuwertje SOK, gooi der in de wasmachine!) veel te leuk om echt kritisch te zijn. Emma en Juna doen onwijs leuk het spelletje mee en zingen als het even kan nog harder dan Cas voor de Sint.
Het Sinterklaasjournaal is weer grappig als altijd. Met veel humor voor de papa’s en mama’s die meekijken. Dit jaar houdt de hoofdpiet ook persconferenties, net als de corona persconferenties, en die zitten dan helemaal vol met grappige verwijzingen naar het coronabeleid. Waar je in eerste instantie denkt dat het er misschien te dik bovenop ligt, is het voor kinderen die al 1,5 jaar, wat een aanzienlijk deel is van hun leven, in corona tijd leven, heel normaal. Tot nu toe zit het pakjesruim nog dicht en is het nog de vraag of het allemaal goed gaat komen. Het paard van Sinterklaas, Ozosnel is verdwenen en choco piet en luister piet hebben ineens een schattig baby pietje, maar niemand op de kraanbaan maakt zich erg druk. Elke zaterdag zetten wij gewoon onze schoen en tot nu toe zit er altijd wat leuks in. Op naar 5 december!
Lekker zingen op de trap.
Hey, daar hebben we toch het paard ozosnel.
Toch knap dat die pieten de deur nog dicht kregen na hun bezoek…
Cas met zijn deel van de buit.
Papa moest nog weg vanavond dus we zingen een keer bij de achterdeur.
Die lol piet.
Hoppa, de buit is weer binnen.
Heerlijke traditie!
