De lente is begonnen en mijn laatste covid update is alweer twee maanden oud. De titel was toen “ End Game”. Gaan we ook die kant op? Tot nu toe ben ik zeker positief, maar End Game? Nee dat niet. Bijna alle beperkingen zijn er op dit moment af. De horeca is open, we mogen weer wedstrijden kijken, geen mondkapjes meer, maar covid gaat nog rond als een lopend vuurtje.
Dat bleek ook wel toen zelfs Eef ook covid kreeg.
Lang was ze stoer en riep ze hard dat ze van het sterke geslacht was, maar ze ging toch voor gaas. Ziektebeeld viel mee. 1 nacht flink koorts, weinig energie, smaak weg, verkouden, maar al met al toch ook wel weer een dag of 10 onderweg. Ze heeft de hele tijd in Emma der bed geslapen en is ondertussen gelukkig weer helemaal hersteld.
Emma is nu dus de enige die het nog altijd niet heeft gehad.
Even leek het er op dat Cas voor de 3e keer covid kreeg….
Maar gelukkig niet.
Deze zijn trouwens nieuw. Na de zelftest voor in je neus is er nu de zelfstest met speeksel. Wel zo prettig, want Cas wil nog wel eens een bloedneus krijgen als hij verhoging heeft.
Covid is ondertussen wat naar achteren geschoven. Er is minder aandacht voor. Men haalt minder boosters, feestjes gaan weer lekker door en iedereen lijkt te accepteren dat je gewoon een keer aan de beurt zal komen. Ondertussen zijn de eerste mensen die het al drie keer hebben gehad bekend. End Game? Nee zeker niet dus zo lijkt het, maar wie weet wat de zomer gaat doen.
Een andere reden waarom er minder aandacht voor is, komt door Poetin die een oorlog is gestart met buurtland Oekraïne. Bizar, gewoon oorlog in Europa. 4 miljoen vluchtelingen. Tja, dan is een weekje uitzieken en isolatie, wat het voor de meeste mensen is, niet zo dramatisch.
Voor je het weet zit je alweer met collega’s een lekker witbiertje te doen op het terras.
