Eef en Died naar London

Rogier en Kirsten zijn nu twee jaar geleden naar London verhuisd. Mijn plan was om ze vorige zomer te gaan bezoeken, tijdens mijn paar maanden thuis, maar covid maakte dat ingewikkeld. JE moet daar in quarantaine en als je weer terug bent en dat zorgt er voor dat de hele trip voor het thuisfront meer impact heeft dan alleen het beoogde weekend. Balen natuurlijk.

Begin dit jaar had ik contact met Kir en die gaf aan dat er in hun redelijk drukke agenda een gat was gevallen en het eerste weekend van juli beschikbaar was voor een bezoek aan London. Covid zou tegen die tijd weer rustig zijn omdat in de UK Boris Johnson als eerste afscheid nam van regels, tussen zijn eigen illegale borrels door. Die kans pakte ik natuurlijk met twee handen aan en zo boekte ik voor Eef en voor mij twee tickets richting London om daar Rogier te verassen. 
Ik hou helemaal niet van geheimen en wekenlang durfde ik Gier niet te bellen omdat ik bang was dat ik iets zou verklappen. Dus ik was extra blij toen het weekend eindelijk daar was.

We vlogen met het kleinste vliegtuig waar ik ooit in zat en door te weinig arbeidskrachten op Schiphol waren we ook nog bang dat we de vlucht helemaal niet gingen halen, maar alles ging gelukkig goed.

We verraste Gier in de Royal China om daar meteen heerlijk te gaan lunchen. 
Hij was echt goed verrast kan ik je zeggen.

En daarna met het openbaar vervoer door de stad. Hoe gaaf.
London is een bizarre stad. Met 8 miljoen inwoners echt gigantisch en alles wat er bestaat kun je hier ongeveer wel vinden.
Kir en Gier wonen in zone 1 maar zitten nog een dik half uur met OV van centrale plekken van London af. Volgens mij is London city even groot als noord en zuid Holland samen.

Gelukkig hebben ze een hele goede metrolijn. Deze central line is al heel oud en niet echt gemaakt op lange Hollanders. Ik moet bijna overal bukken.

Ze wonen vlakbij een prachtig park waar ze veel vertoeven en terwijl we Tijn en Lou ophalen van de daycare doen we een klein rondje op de fiets.

Op vrijdagavond gaan we heerlijk luxe eten, Israëlisch bij Rovi. Een bekende naam voor velen maar mij gaat het vooral om de smaak. De hele tafel wordt volgezet met de lekkerste dingen. Echt super.
De volgende ochtend worden we verrast met Lou en Tijn op bed. De foto is niet zo heel scherp, maar ik ook niet op het moment van het maken van deze foto. Iets teveel lekkere wijntjes op en vergeet ook niet de Irish pub die we na het restaurant nog bezochten. Ze doen hier niet aan kleine biertjes natuurlijk. Pints! Heerlijk.

Zaterdagmiddag gaan Eef en ik met Gier nog even een rondje door London. Natuurlijk even de Big Ben “aantikken”.

En buckingham palace natuurlijk.

En deze klassieker mogen we natuurlijk ook niet missen.

Ook vallen we met onze neus in de boter, het is Pride in London! Geweldig. Was een sfeer, wat een mooie mensen, super leuk.

Van covid is hier weinig meer te merken…

Na al die gezelligheid praten we die avond rustig bij op de bank bij Gier en Kir thuis. 
Wat een top weekend! Heerlijk om Kir en Gier weer te zien.

Died

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar boven