Vandaag zijn we weer in het ziekenhuis geweest. Het was niet leuk voor Em, want er moest weer een foto gemaakt worden en ze lijkt echt getraumatiseerd te zijn door de eerste keer.
Toen het gips er af kwam, zat er nog een dikke blauwe plek op de elleboog. Op de foto leek alles goed te zijn. De gipsmeester was iets te enthousiast en zij “nog een weekje gips voor de steun…” Maar helaas. Verder onderzoek door de arts, de chirurg, het hoofd van de afdeling en ja zelfs de professor radiologie kwam er aan te pas wees uit: Definitief is toch de ellepijp gebroken op een vervelende manier. Daarnaast konden de artsen het niet eens worden of er toch ook nog twee breuken extra waren. Dit kwam, op zich goed nieuws, omdat alles alweer goed staat en daardoor de breuklijn bijna niet zichtbaar is.
Het resultaat is nu mooi nieuw gips, van duim tot iets onder der oksel. Rood met hartjes en gelukkig kan ze hiermee douchen en zwemmen! Over drie weken mogen we terugkomen en moet alles genezen zijn.
Toen het gips er af kwam, zat er nog een dikke blauwe plek op de elleboog. Op de foto leek alles goed te zijn. De gipsmeester was iets te enthousiast en zij “nog een weekje gips voor de steun…” Maar helaas. Verder onderzoek door de arts, de chirurg, het hoofd van de afdeling en ja zelfs de professor radiologie kwam er aan te pas wees uit: Definitief is toch de ellepijp gebroken op een vervelende manier. Daarnaast konden de artsen het niet eens worden of er toch ook nog twee breuken extra waren. Dit kwam, op zich goed nieuws, omdat alles alweer goed staat en daardoor de breuklijn bijna niet zichtbaar is.
Het resultaat is nu mooi nieuw gips, van duim tot iets onder der oksel. Rood met hartjes en gelukkig kan ze hiermee douchen en zwemmen! Over drie weken mogen we terugkomen en moet alles genezen zijn.


