De tijd vliegt en zoals verwacht is het lekker druk met drie kids. Maar alles gaat voorspoedig. De kids zijn gezond. Cas groeit goed. Eef herstelt spoedig en we vinden wel weer een ritme. Ergens…
Na de geboorte ging alles vlot. Eerst mocht Cas bij mama op de borst en daarna een tijd bij mij. Erg leuk. In tegenstelling tot bij een geboorte in een ziekenhuis, gaat het thuis lekker rustig aan. Op ons tempo. Ik heb, tijdens de controles bij Eef, echt dik een halfuur huid op huid met Cas gezeten. Goed voor de “bonding” maar ook gewoon erg bijzonder.
Cas is thuis geboren en op zondag. Toen de kraamhulp er eindelijk was, was het voor haar vooral een kwestie van schoonmaken en opruimen. De dag daarna begint de kraamhulp pas echt. Kortom de rest van de zondag doen we het alleen af.
Al snel informeren we de opa’s en oma’s, broers, zussen en vrienden van de geboorte van Cas. Iedereen is natuurlijk enthousiast. Ook Em en Juun natuurlijk die zo snel mogelijk hun broertje willen komen bewonderen. Als ze komen zijn ze super trots. Emma krijgt als cadeau der nieuwe fiets en Juna krijgt Tim takelwagen garage, maar ze zijn vooral blij met Cas. Erg schattig om te zien. Ook nu nog, bijna vier weken later, zijn ze super lief met hem. Em en Juun trekken meer naar elkaar toe en begrijpen goed als er even geen tijd voor hen is. Erg knap.
Omdat het herfstvakantie was, stond al gepland dat Emma en Juna twee nachtjes in Almelo zouden logeren. Dat kwam wel lekker uit. Ria en Wilke kwamen dus maandag na de geboorte Cas bewonderen en namen daarna de dames mee naar het oosten. Zo hebben wij iets meer onze handen vrij. Een beetje raar voelt het wel natuurlijk, maar we hebben zo wel meer tijd voor Cas, visite en wat rust.




