Het is een wonder. Elk jaar trekken hordes Nederlanders naar het zuiden om met weinig comfort tegen behoorlijke tarieven, boven op elkaars lip te gaan zitten: Kamperen. Frankrijk is vakantieland nummer 1 voor Nederlanders. Tijd voor de familie Visser Ruiter om eens te kijken waarom het zo populair is. Al snel werd duidelijk dat Frankrijk haar naam hoog hield qua gastvrijheid en nationalistische houding. Gelukkig zaten wij twee keer op een camping met Nederlandse eigenaren met veel andere Nederlanders. Goed te verstaan dus 🙂
Qua vakanties was ik er nooit zo’n voorstander van om lang weg te gaan. Twee weken was toch wel maximaal. Dit jaar moest daar verandering in komen: drie weken kamperen in Frankrijk. Het is erg goed bevallen. Mijn hoofd is helemaal gereset van werk en je merkt dat je echt tot rust komt als je langer weg bent. Heerlijk. En ik heb een nieuwe digitale camera gekocht, dus meer foto’s dan ooit.
We zaten op twee campings in de Dordogne. Ongeveer 9 uur rijden, 11 uur met pauzes. Onze eerste vakantiedag was een zogenaamde “zwarte zaterdag” qua verkeer en we waren dan ook erg blij dat we vanuit de eigenaar van de eerste camping een mailtje kregen dat we er al eerder in konden. Uiteindelijk zijn we vrijdagavond gaan rijden en door de nacht heen gegaan. De kids sliepen lekker en Eef en ik konden afwisselen met rijden.
De eerste camping was lekker klein met ongeveer 15 plekken. Wij hadden gekozen voor een huurtent. Alles staat er al klaar bij aankomst. Ideaal. Het bleek dat er op deze camping alleen maar huurtenten stonden. Onze tent keek uit op een speelveldje en het zwembad. Een heerlijke plek.
Het weer was wisselend, maar over het geheel prima. Een van de leuke dingen vond ik het bakkertje dat met zijn busje elke ochtend als wekker toeterend de camping op kwam rijden. Je kon dan bij hem verse pain krijgen en natuurlijk pain au chocolat en croissantjes.
In de tent hadden Em en Juun ieder een eigen slaapcabine. De tent had goede bedden en dekbedden en die had je nodig ook. Het was soms erg koud ’s nachts.
Cas sliep goed. Ondanks de kou en wat buikprobleempjes. Hij is niet kleinzerig.
De eerste week hadden we niet elke dag top weer. Hier eten we lekker pannenkoeken in de tent.
Eef lekker aan het snijden aan onze tafel naast de tent.
Fotootje van het zwembad op de camping.
Het water was er best frisjes. Maar daar had Emma geen last van. Die hard!
Een bezoekje aan Chateau Meillant.
Hieronder een fotootje van de meiden die hun gekregen centjes van opa en oma uitgeven in de enorme Intermarchee. Sopjes natuurlijk! Lekker voor onder de douche op de camping.
Een fotootje van het dorpje waar onze camping lag. Typisch Frans platteland. Geen kip te vinden. In Frankrijk mag je je als eigenaar uitschrijven als eigenaar van een woning. Een lege bouwval blijft achter waar niemand meer naar omkijkt. Gevolg is dit soort spookdorpjes waar je bijna niemand meer ziet…
Een fotootje voor de tent.
Op de tweede camping hadden zelfs nog een mooiere tent. En fantastisch uitzicht op de beek.
Hier zie je 1 van de 2 strandjes met de dam.
Hier het kinderstrandje met schommel.
De lieve zusjes. Je zag ze tijdens de vakantie naar elkaar toegroeien. Erg leuk om te zien.
Cas lekker aan een crackertje.
Topfotootje.
Lekker gek doen voor de camera.
Juun staat vaak goed op foto’s…
Een fotootje op het strandje van de tweede camping.
Kijk nou wat een snoepies.
Cas de waterrat.
In het dorp van de tweede camping stond een mooi chateau. Deze droeg dezelfde naam als het dorpje: Jumilhac.
Vanavond eten we lekker gezond!
Cas zie je in drie weken gewoon groeien en ontwikkelen.
Die Juun… springt ineens voor mijn camera.
De laatste week kwam de familie Ages over. Erg gezellig. Hier een dagje naar Periqueux.
Aan het einde van de dag waren de kids wel gesloopt.
Erg mooie foto van Juun in de hangmat.
Lies aan het voorlezen voor het slapen gaan.
Lekker op het strandje spelen met Wout.
Lekker ventje.
Stoere Em durft van de rots te springen.
Een potje tafelvoetbal!
De bonte avond! Lekker frietjes eten.
Tijdens de vakantie kwamen weer leuke uitspraken van de dames voorbij. Hieronder een paar die ik heb onthouden 🙂
Emma: Altijd als jij gaat shoppen papa en je hebt honger, neem je veel meer dingen mee dan dat er op het lijstje staan… (Keiharde waarheid)
Juna: (Vooraf hadden we een filmpje gekregen van de tweede camping. We zaten nu nog op de eerste camping.) Hé, dit zijn niet de goede koeien. Op het filmpje waren ze zwart met wit…
Emma: Niet alleen de Fransen, maar ook de Franse koeien spreken een andere taal. In Nederland zeggen ze boe. Hier zeggen ze iets heel anders.
Emma: (Ik maak een val voor de wespen.) Waarom waarschuwen de wespen die al vast zitten in de val niet de wespen die in de val dreigen te vliegen?
Eef: Omdat wespen alleen maar aan zichzelf denken.
’s Ochtends 07.00 uur wandelend met Cas over de camping, hoor je in de tenten het zachte geruis van duplosteentjes waarmee andere, te vroeg wakker geworden kindjes rustig mee spelen.
Een heerlijke vakantie. Zeker volgend weer 3 weken. En misschien wel weer naar Frankrijk, want de Fransen zijn dan wel raar, het land is prachtig en alles wat je nodig hebt voor een super vakantie is er gewoon.














