FF Werken bij de V&D

Toen ik 16/17 jaar was, zat ik 5/6 VWO, korfbalde ik nog, zat ik elke zaterdagavond in de Marepoort en werkte ik bij de V&D. In die tijd had ik allerlei bijbaantjes, waarover later wellicht meer in een FF, maar de V&D was wel een hele bijzondere. Ik werkte namelijk op de damesafdeling. Ik een jongen van 16/17 jaar, die al jaren in dezelfde zwarte spijkerbroek liep, legerkisten er onder, met daarboven een rood zwarte houthakkersblouse, hielp dames bij hun kleding keuze.
Je zou zeggen dat het helemaal niet cool is om op de damesafdeling te werken. Niets is minder waar. Het verhaal ging al snel rond dat ik als enige jongen op de lingerie afdeling werkte van de V&D en dat ik een onbeperkte toegang had tot kennis over cupmaten, type BH’s en dat de mooie vrouwen in BH’s om mij heen dartelden. Ik moest immers regelmatig de pashokjes beschermen.

Het echte werk was vooral erg saai. planken kleding weer recht leggen. Nieuwe spullen ophalen. Magazijnen opruimen, het was allemaal niet zo bijzonder. Je keek dan ook uit naar de pauzes, waarbij ik vaak kersen thee dronk. Misschien een raar detail, maar ik kan geen kersen thee drinken zonder aan de V&D en mijn dagen daar te denken.

Bij de V&D was er een duidelijke klassescheiding als het ging om bijbaantjes. Je had de vulhulpen, zoals ik en de DoZa’s. Die op de donderdagavond en de zaterdagen werkten. Die draaide kassa en kregen de echte V&D outfits. Dat was natuurlijk veel stoerder. Ik liep in een oud shirt. Omdat ik korfbalde op zaterdag, wilde ik niet op die dag werken en bleef daardoor altijd vulhulp.

Wat ik erg mooi vond aan mijn werk daar, was het enorme complex van de V&D. Wat veel mensen natuurlijk niet weten is dat het achter de schermen een groot gangenstelsel is waar je in kunt verdwalen. Overal had je deurtjes die naar gangen liepen die weer andere deurtjes hadden. Zo zat je ineens ergens hoog in het complex met prachtig uitzicht over Leiden of ergens diep onderin kwam je uit in een magazijn vol met de lekkerste snoepjes waar het fantastisch rook. Erg leuk. Snel afgeleid als ik ben, ging ik soms op ontdekkingstocht en zo kwam je op hele mooie plekjes uit.

Een middag kan ik mij nog speciaal herinneren want toen was ik ook op onderzoek uit. Ik liep ergens rond en kwam een spuitbus tegen. Dat moet je natuurlijk ontdekken en proberen. Maar dat werd lelijk afgestraft. De bus ontplofte in mijn hand en ik zat helemaal onder de watervaste zwarte verf. Je kunt je de paniek voorstellen. Achteraf had ik natuurlijk beter gewoon kunnen vertellen wat er was gebeurd, maar ik mocht daar eigenlijk überhaupt niet komen, dus dat was voor mij al een te grote drempel om te nemen. Er restte mij niets anders dan met de schuurspons en zeep mijn huid te reinigen, inclusief mijn gezicht, totdat het bijna niet meer zichtbaar was. Uiteindelijk was ik hier zo lang mee bezig dat de V&D dicht ging. Ik was nog niet helemaal schoon, maar de tijd begon te dringen en mijn spullen lagen natuurlijk nog op de afdeling. Snel ergens een ander shirt gescoord en maar zo soepel mogelijk terug naar de damesafdeling. Daar kreeg ik natuurlijk van mijn leidinggevende Irene, een stellige dame van 1.90m de vraag waar ik de hele middag was geweest. Ik had allang een smoes verzonnen, die ze gezien het late tijdstip niet meer kon controleren en kreeg verder geen vragen meer. Ik voelde me 10 jaar ouder toen ik via de personeelsuitgang de V&D verliet.

Je kunt dus rustig stellen dat ik warme gevoelens heb bij de V&D. Als familie kwamen wij er ook graag en zeker de eerste paar jaar met Emma en Juna waren we vaak taartjes aan het eten bij de LaPlace. Heerlijk. Ik vind het dan ook erg jammer dat de V&D vorige week failliet is gegaan. De dag voor dit nieuws zijn we nog 1 keer naar binnen gegaan om de sfeer te proeven. De unieke geuren die er hangen te ruiken. Het was al duidelijk dat het wel eens de laatste dag kon worden en voor mij voelde het ook als een soort afscheid nemen.


Het pand aan de Breestraat kant is net helemaal gerenoveerd en ziet er toch prachtig uit!


De prinsesjes.


Hij had het ook goed gedaan hoor als vulhulp.

Died

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar boven