Afgelopen zaterdag was de eerste echte wedstrijd van Juna. Het was werkelijk genieten. Al die kleintjes die geen idee hebben wat ze moeten doen. 30 ouders die schreeuwend langs de kant proberen hun kind een kant op te krijgen en ondanks dat het spel er niet uit ziet, is iedereen in opperbeste stemming en zo trots op die kleintjes. Super.
en dan is het tijd voor het echte werk!
Cas kan lekker zijn gang gaan in de zandbak.
Je merkt dat ze nog lekker veel korte energie hebben die we zo goed kennen bij kinderen.
Rennen, rennen! Daarna nog nooit zo moe geweest. Daarna weer even rennen, rennen. Daarna weer compleet kapot. Super grappig.
Maar Juna deed het, zeg ik als onafhankelijke en objectieve vader, onwijs goed. Ze heeft veel power, loopt veel vrij en is lekker enthousiast. Trots op die dame!
