Leuk hoor al die kampfoto’s, stafleden die gek doen, een beetje de gerechten maken die je zelf lekker vindt, maar hebben die kids het eigenlijk wel naar hun zin op kamp?
Tijd voor een flashback naar de tijd dat ik zelf op kamp ging. Voor mij was de week op kamp, toen nog Pernixkamp, de leukste week van het jaar. Met gemak. Ik spaarde geld zodat ik in de kantine alles kon kopen wat ik wilde. De hele dag spellen doen en tussendoor lekker voetballen. ’s Avonds de bossen in, of “gokken” in een casino en daarna dansen in de grote tent. Super gaaf. Soms kwam ik zo vies terug, dat het hele bad zwart was en ik gewoon het water moest verversen omdat het te vies werd.
Ook kan ik mij nog goed herinneren hoe blij ik, na een weekje kamp, was met de simpele dingen thuis zoals de WC en mijn bed. Pedagogisch is het ook zeer verantwoord zo’n kamp volgens mij. Waar ik als kind veel buitenspeelde, merk je nu dat generaties jongens zich moeilijk zelf kunnen vermaken en meer bomen willen slopen dan in bomen willen klimmen of ze gebruiken als doelpaal voor een potje voetbal. Een weekje geen Ipad, geen TV en geen online games kan geen kwaad.
Onderstaand een kaartje die ik vanaf kamp stuurde naar huis. Meestal was ik te druk om hier aan te denken, maar ik kwam er eentje tegen in mijn plakboek die wel leuk is om te delen.
Waar zou die SVHH voor hebben gestaan?
Tegenwoordig is dit kampterrein in gebruik door de LCKV, Pernixkamp bestaat helaas niet meer en hebben ze het terrein Chaam genoemd omdat ze de naam Alphen niet zo handig vonden ivm Alphen ad Rijn. Maar eigenlijk ligt het kampterrein dichter bij Alphen dan Chaam.
Natuurlijk was het zeer bijzonder om als staflid van de LCKV terug te keren naar het terrein waar ik als deelnemer en als staflid van Pernix zoveel plezier heb beleefd.
Ook is het erg grappig dat om Oma Elly en Opa Dick nu een super leuk huisje hebben in Chaam wat vlakbij dit legendarische terrein ligt.
