Na een weekje rust thuis met ouders die aan het werk zijn en Cas en Em die op kamp zijn.
Waarbij Juun de tijd goed gebruikte om tot rust te komen en om meer bijen in de tuin te krijgen.
Was het voor Juun ook tijd om op kamp te gaan. Dit jaar naar Haute Roche in de Ardennen. Het terrein met de mooiste zonsondergang. Tevens het terrein van mijn laatste kamp.
Voor Juun de eerste keer naar het buitenland met de LCKV.
Juun gad zich alleen opgegeven maar toevallig lootte Nalini ook dit kamp. Voor Nalini erg prettig om zo’n ervaren LCKV-er mee te hebben, want het was haar eerste keer.
En dus nam Juun haar een beetje onder haar vleugel.
Voor Juun is LCKV altijd een must. Die vindt het gewoon altijd super. Die weet wat ze wilt en gaat op kamp lekker haar gang.
Ze komt dan ook na een week enthousiast terug.
En met het afsluitende stuk zie je dat ze genoten heeft en dat ze haar stempel weer op de week heeft weten te zetten. Stafleden komen enthousiast naar ons toe dat het zo’n leuke kamper is. Wij zijn niet verbaasd natuurlijk.
De oplettende lezer weet dat als de kids week 1 en week 2 op kamp zijn, er een kleine overloop is. Dat klopt. De zaterdag tussen week 1 en 2 hadden we in de middag geen kids. Eef en ik zijn lekker naar wassenaar gefietst voor een lunch en om even de zee te snuiven. Heerlijk.
Zo komt er een einde aan het LCKV kampseizoen dit jaar. Heel leuk om te zien dat iedereen zich weer heel goed heeft vermaakt. Nu is het tijd voor vakantie!
